Spaanse locaties in 'Game of Thrones'

Wie de serie 'Game of Thrones' heeft gezien zal zich hebben verbaasd over de soms spectaculaire plekken, die erin ten tonele worden gevoerd. Sensationele landschappen, grillige kastelen, lange, soms kronkelige weggetjes, bruggen en trappen, catacomben en Middeleeuwse gebouwen. Zijn deze allemaal echt of sommige slechts virtueel? vraag je je af. Wel, de meeste zijn echt en vele daarvan zijn terug te vinden in Spanje. >>Lees verder.

'Tuna', eeuwenoude studentenfolklore

De 'Tuna' is een folklore, die stamt uit het Spanje van de vroege middeleeuwen. In die periode trokken studenten in groepen van de ene leermeester naar de andere. Onderweg zochten zij bij gebrek aan financiele middelen onderdak en voedsel bij kloosters en herbergen. Meestal kregen ze dan (wat gewoonlijk was voor de armen) een soep, getrokken van de resten van de maaltijden van de vorige dag, 'sopa boba (dome soep) genaamd. Daarvandaan komt hun oorspronkelijke naam 'sopistas'. Als vorm van betaling werden dan liedjes gezongen, meestal begeleid door gitaren en 'bandurrias' en waarbij liefde en jonkvrouwen bezongen werden. >>Lees verder.

Carlisme, bijna twee eeuwen aanspraak op de Spaanse troon

Op 24 april 1964 huwde prinses Irene, dochter van Juliana van Oranje (1909-2004), toenmalige koningin van Nederland, met de Spaanse prins Karel Hugo van Bourbon-Parma (1930-20120). Het verhaal is bekend: het was een controversiëel huwelijk, in de eerste plaats vanwege de rooms-katholieke godsdienst van Karel Hugo, maar ook vooral om diens Carlistische aanspraak op de Spaanse troon. Bovendien was de rol van de Carlisten tijdens en na de Spaanse Burgeroorlog reden tot hevige parlementaire en openbare discussie in Nederland. Irene moest met haar huwelijk uiteindelijk afstand doen van haar aanspraken op de Nederlandse troon. >>Lees verder.

'Catalunya en miniatura', het Madurodam van Catalonië

In Torrelles de Llobregat, op zo'n 17 kilometer van Barcelona, kan het themapark 'Catalunya en miniatura' gevonden worden. Daar zijn fraaie maquettes te bezichtigen van plaatsen, monumenten en historische bezienswaardigheden uit Catalonië en Mallorca, en daarnaast enkele belangrijke bouwwerken van de beroemde Catalaanse architect Gaudí, gelegen in León en Cantabrië. >>Lees verder.

Excursies in de provincie Málaga

Een stedentrip naar de stad Málaga heeft een hoop te bieden. Als geboorteplaats van één van de grootste Spaanse kunstenaars kan er een heus Picasso museum niet missen, maar voor de kunstliefhebbers bevinden zich er ook delegances van het Franse Centre Pompidou - aan de drukke 'Muelle Uno', vol restaurants en winkels - en van de Russische Hermitage, en daarnaast het Carmen Thyssen museum. Ook van het verleden zijn allerlei sporen te vinden: het Moorse kasteel, 'Alcazaba' (zie inleidende foto), de kathedraal uit 1528, ondergrondse ruïnes van een Romeinse theater ... Maar Málaga heeft veel meer. En voor wie van plan is langer te blijven zijn er allerlei excursiemogelijkheden buiten de stad. >>Lees verder.

In beeld: Sierra de las Nieves (Málaga)

Het nationaal park Sierra de las Nieves' is vooral bekend om zijn bossen van de Spaanse zilverspar, die 65% van de totale zilversparbossenoppervlakte in Spanje omvatten. Het gebied werd in 1989 al door het parlement van Andalusië tot '(parque natural' verklaard. In 1995 werd het toegevoegd aan de lijst van biosfeerreservaten van de Unesco. In 2019 werd het uitgeroepen tot het 16de nationaal park van Spanje.

>> Zie meer foto's van de Sierra de las Nieves.

Tablas de Daimiel, bedreigd overstromingsgebied

Las Tablas de Daimiel is een overstromingsgebied met aan de ene kant de Guadiana, een rivier met zoet water, en aan de andere kant de Cigüela, een rivier met zout water. Deze samenvloeiing heeft een een speciaal ecologisch paradijs tot stand gebracht, met een belangrijke diversiteit aan flora en fauna -vooral veel watervogels. In 1973 werd het uitgeroepen tot Nationaal Park. >>Lees verder.

Ronda, in tweeën gesplitst

Het Andalusische stadje Ronda ligt in de 'Serranía de Ronda' in de provincie Málaga, tussen de Sierra de Grazalema (Gebergte van Grazalema) en de Sierra de las Nieves (Gebergte van de sneeuw), zo'n vijftig kilometer verwijderd van de Costa del Sol op ongeveer 750 meter boven zeeniveau. Het wordt in tweeën gesplitst door de rivier Guadalevín en heeft daardoor een diepe kloof (in het Spaans 'tajo´), waaroverheen de drie bruggen van Ronda zijn gebouwd: 'el Puente Romano' (de Romeinse brug), oftewel 'el Puente San Miguel', 'el Puente Viejo' (de Oude brug), oftewel 'el Puente Arabe', of "Arabische brug") en de beroemde Puente Nuevo (de Nieuwe brug). >>Lees verder.

Zie >>meer fotos van Ronda.

In beeld: Puig des Molins (Ibiza)

Puig des Molins is een heuvel in Ibiza stad, waar een Fenicisch-Punische necropolis werd aangetroffen met ca. 5000 hypogea. Dat zijn onderaardse grotten, waarin meerdere doden tegelijk werden begraven. Ze dateren uit de 6de tot 1ste eeuw v. C.

Zie >>meer foto's van Puig des Molins.

'El Caminito del Rey', koningspad in de provincie Málaga

Aan het begin van de 20ste eeuw wilde men hydraulische centrales aanleggen aan beide kanten van de watervallen 'El Chorro' en 'El Gaitanejo' tussen Álora en Campillos in de provincie Málaga. Om onderling materialen te kunnen vervoeren voor bouw en onderhoud werd er een pad van 3 kilometer aangelegd tegen de wanden van een kloof op zo'n 100 meter boven de rivier 'El Chorro'. In 1905 werd het geopend, waarna het in 1921 door de toenmalige koning Alfons XIII werd gebruikt om officieel de dam 'Conde del Guadalhorce' te openen. Door dit feit kreeg het pad zijn naam, 'El Caminito del Rey', het koningspad. >>Lees verder.

Het 'Barrio Gótico', het Middeleeuwse centrum van Barcelona

Het oude centrum van Barcelona is een labyrinth van kleine Middeleeuwse straatjes dat tussen de stadsader 'La Rambla', de haven, de Via Laietana en de Ronda de Sant Pere ligt. Er zijn zelfs nog gebouwen te vinden zijn uit Romeinse tijd, wat komt omdat de sad in de tijd van keizer Augustus een Romeinse kolnie was -het forum bevond zich toen waar nu de 'Plaça de Sant Jaume' ligt. In de wijk liggen o.a. het gemeentehuis, de zetel van de regering van de regio Catalonië, en het koninklijk paleis. >>Lees verder.

In beeld: Merida (Badajoz)


Mérida werd in 25 v. C. gestichtdoor de Romeinse keizer Augustus onder de naam Emerita Augusta. De stad groeide uit tot hoofdstad van de Romeinse provincie Hispania Lusitania. Er zijn veel monumenten uit die periode bewaard gebleven. Het Romeinse theater is er nog steeds in gebruik.

Zie >>meer foto's van Mérida.

Santo Domingo de Silos, een stenen bijbel

De culturele rijkdom van het Riojaanse Santo Domingo de Silos is te danken aan zijn klooster met dezelfde naam. Deze werd rond de 12de eeuw een belangrijk bedevaartsoord waarvoor pelgrims speciaal van de Weg van Santiago de Compostela afweken. Door deze ontwikkeling werd het in staat gesteld om uit te groeien tot één van de grootste hedendaagse kunstschatten van Spanje. >>Lees verder.

In beeld: Los Millares (Almería)


Los Millares is een archeologische vindplaats van een ommuurde nederzetting, die bewoond werd in de Kopertijd (de periode van 3200 tot 2250 v.C.). Het ligt op een heuvel in de gemeente Santa Fe de Mondújar, ca. 25 km ten noorden van de stad Almería.

Zie >>meer foto's van Los Millares.

Figueres, geboorteplaats van Salvador Dalí

In zijn autobiografie 'Mijn leven als genie' staat één korte zin die de briljante schilder Salvador Dalí goed typeert: “Het enige verschil tussen mij en een gek is dat ik niet gek ben”. Dalí was behalve een fenomenaal kunstenaar en voorman van het surrealisme ook een poseur die ervan genoot om zijn bewonderaars te choqueren. Met zijn perfect gemodelleerde krulsnor en gehuld in koninklijke gewaden leefde hij als een dandy die, ook als hij niet aan het schilderen was, keer op keer een ode bracht aan het absurde. >>Lees verder.

Nerja, het ideale vakantieoord voor alle jaargetijden

Nerja, in de Spaanse provincie Málaga, was ooit een klein visssersdorpje. Maar vanwege haar aangename klimaat -ook in de winter wanneer de in het noorden liggende bergen de kou uit de Andalusische binnenlanden weert- is het intussen een bloeiend vakantieoord dat desondanks zijn oorspronkelijke karakter en charme voor een groot deel intact heeft weten te houden. >>Lees verder.

In beeld: Alhambra (Granada)


Het 'Alhambra', een middeleeuws paleizencomplex, dat te vinden is in stad Granada in het zuiden van Spanje, werd gebouwd door de kaliefen van het koninkrijk Granada (1238-1492). Het was het laatste islamitische bolwerk op Spaans grondgebied voordat het veroverd werd door het katholieke koningspaar Isabella I van Castillië en Ferdinand van Aragón, de grootouders van Karel V. De naam 'Alhambra' komt van het Arabisch 'qasr alhamrā', wat 'rood paleis' betekent.

Het abstract expressionisme op Menorca in de jaren 60

In de jaren 50 was Menorca een eiland, dat nog ver af stond van de rest van de wereld. Er was wel sprake van enige moderne kunst op het eiland, maar dat had vooral zijn hoogtepunt in de post-impressionistische landschapsschilderijen van Juan Vives Llull (1901-1982) en José Roberto Torrent Prats (1904-1990). Er bestond ook geen enkele kunstgalerie op het eiland; er was slechts sprake van een cultureel centrum in Ciutadella en een provinciaal museum in Mahón. >>Lees verder.

Olivenza, het Portugese Gibraltar

Het stadje Olivenza was in de Middeleeuwen al oorzaak van dispuut tussen de kroon van Portugal en die van Castillië. Sinds het Verdrag van Alcañices in 1297, waarin de grens tussen beide koninkrijken werd vastgesteld, tot 1801 maakte het deel uit van Portugal. In dat jaar werd het, samen met de bijbehorende gemeentes San Benito van Strife, San Francisco de Olivenza, San Jorge de Alor, San Rafael de Olivenza, Villarreal en Santo Domingo aan het napoleontische Spanje overgedragen. Volgens de Portugezen zou dit ongedaan zijn gemaakt door de vredesverdragen van 1815. Toch heeft Spanje tot op de dag van vandaag het bestuur behouden. >>Lees verder.

Mountainbiken in Spanje

In Spanje zijn vele mogelijkheden om op sportieve wijze van de natuur te genieten. Zo kan je er wild kanovaren, bergklimmen, parachutespringen, paragliding, (wind)surfen, bungeejumpen,  etc. Voor de fietslifehebbers zijn er ook diverse mountainbike-wedstrijden. Eén, die sinds 7 jaar jaarlijks in mei wordt gehouden is de 'Quedada BTT' in Alaraz (Salamanca). Hou je >>hier op de hoogte.

Het 'Santiago Bernabeú', kathedraal van het voetbal

Het beroemde 'Santiago Bernabeú' stadion van Real Madrid, met een capaciteit voor 81.044 toeschouwers, wordt al meer dan 60 jaar lang beschouwd als de kathedraal van het voetbal. Het heeft dan ook een grootste geschiedenis. Behalve vele magische Europese wedstrijden van de thuisclub, één van de meest gelauwerde van de wereld, won Real Madrid er zelf in 1957 zijn tweede Europa Cup I, tegen Fiorentina (2-0). Ook werden er een EK-finale en een WK-finale gehouden. In 1969 verloor Ajax er haar eerste Europa Cup I finale, tegen het AC Milaan van Gianni Rivera (4-1). >>Lees verder.

Sorolla en het Franse impressionisme

Joaquin Sorolla (Valencia, 1863 - Cercedilla, 1923) gaf al jong uiting van zijn passie voor kunst. Toen hij nog maar elf jaar oud was ging hij op naschoolse tekenles en als 16-jarige begon hij een studie aan 'Escuela Superior de Bellas Artes de San Carlos' in Valencia. Daar werd al snel duidelijk dat hij een innovatief karakter had: zijn werk was niet altijd volgens de heersende tradities en zijn onderwepen waren vaak ongebruikelijk. Zo schilderde hij in die periode veelal, in een realistische stijl, sociale en historische thema's. >>Lees verder.

Het zomerpaleis 'La Granja de San Ildefonso'

Het koninklijk zomerpaleis, La Granja de San Ildefonso, werd in het begin van de 18de eeuw gebouwd in opdracht van koning Filips V, een klein zoon van Lodewijk XIV, die na de Spaanse successieoorlog definitief de Spaanse troon toegewezen had gekregen. Het werd gemodelleerd naar de stijl van het paleis in Versailles. Het ligt 80 kilometer ten noorden van madrid, in de provincie Segovia. >>Lees verder.

De hippiecultuur op Ibiza

Het eiland Ibiza werd eind jaren 60 ontdekt door de zg. 'hippiebeweging' en dankzij haar geïsoleerde ligging en authenticiteit al snel één van de belangrijkste plekken worden waar deze samenkwam. Op vele plekken ontstonden communes, waar jonge mensen met nieuwe idealen die ver stonden van de wereld van politiek en kapitalisme, bij elkaar woonden om te genieten van de vrijheid, de zon en de natuur. Nu nog steeds -al is het intussen meer een soort party-eiland geworden van woeste drank- en drugsfeesten en dure, 'trendy' discotheken- dragen hippies bij aan de typische sfeer die op het eiland hangt. Ibiza wordt dan ook niet voor niets de 'original hippy heaven' genoemd. >>Lees verder.

De ruïnes van het Moors paleizencomplex, Medina Azahara

De Medina Azahara (Madinat al-Zahra, wat betekent 'De schitterende stad')werd tussen 936 en 940 gebouwd in opdracht van Abd al-Rahman III (891-961), de toenmalige heerser van het Kalifaat Córdoba. Binnen de stadsgrenzen bevond zich de regeringszetel van Al-Andalus. Ook de kaliefen Al-Hakam II (915-961) en Al-Mansur (939-1002) hielden er hof. >>Lees verder.

Sevilla: verbroedering van alle Spaanse provincies

De Plaza de España in Sevilla werd aangelegd vanwege de Ibero-Amerikaanse tentoonstelling in 1929. Het is een plein met diverse gebouwen in het Maria-Luisapark, naar ontwerp van de architect Aníbal González (1876-1929). De halve maanvorm symboliseert de omhelzing van Spanje van haar vroegere Amerikaanse gebieden. Het kijkt uit in de richting van de Guadalquivir, de rivier die van oudsher vanuit Sevilla leidde naar Amerika. >>Lees verder.

Vincent R. Werner en de conformistische Spanjaard

Met 'It is not what it is: The real (S)pain from Europe' heeft Vincent R. Werner, een Nederlander die 17 jaar geleden in Spanje kwam wonen, een boek uitgegeven met allerlei persoonlijke aantekeningen en andekdotes over Spanje. Daarin concludeert hij uit zijn -vooral werk- ervaringen dat de Spaanse samenleving een tijdbom is, die de Europese Unie elk moment zal kunnen doen exploderen. >>Lees verder.

Het verdeelde Catalonië

In september 2017 werd door het regionale Catalaanse parlement, waarin verschillende nationalistische partijen een meerderheid vormden, gestemd over een referendum over de onafhankelijkheid van Catalonië. Deze stemming was de uitkomst van jarenlang gesteggel met de Spaanse regering, waarin deze zo'n referendum als ongrondwettelijk beschouwde. Desondanks kwam op 1 oktober, ondanks alle verzet van de centrale Spaanse regering en de politiemacht die op de been was gebracht om het te voorkomen, 42% van de stemgerechtigde Catalanen opdagen, waarbij uiteindelijk 90% voor afscheiding zou stemmen. Later die maand riep het Catalaanse parlement eenzijdig de Catalaanse republiek uit. >>Lees verder.

Sporen van de Middeleeuwen in Catalonië

Verspreid over Spanje zijn er nog talloze dorpjes te vinden die hun oorspronkelijk Middeleeuws karakter hebben kunnen behouden. In de Catalaanse provincie Girona is dat zelfs zeer geconcentreerd -je zou haast zeggen dat ze op loopafstand liggen. Sommige zijn onbekend, gehuchten met soms niet meer dan 100 inwoners. Andere hebben zich op de kaart van het toerisme weten te plaatsen, als Besalú en -dankzij de film 'Ocho apellidos catalanes'- Monells. Maar allen voeren ze ons terug in de tijd met hun geplaveide straatjes, poortjes, natuurstenen balkons en bruggen, puntgeboogde ramen, vroeg-romaanse kerkjes... >>Lees verder.

Salinas de Añana, meer dan 2000 jaar zoutwinning

Bovenstaande foto’s werden in de jaren 60 gemaakt door Gé C. Witmaar tijdens een reis, waarin hij vanuit tijdelijke standplaats Jaca de Baskische provincie Álava aandeed. Daar kwam hij langs een plaatsje, waar al meer dan 2000 jaar lang zout werd gewonnen: Salinas de Añana. >>Lees verder.

Flora in Spanje: de Spaanse zilverspar

De Spaanse zilverspar (Abies pinsapo) is herkenbaar aan een  karakteristieke plaatsing van zijn groen-grijskleurige naalden, die licht gewelfd afstaan van de twijg.Het gedijd het beste op een hoogte tussen 900 en 1700 meter, en heeft een zeer beperkt verspreidingsgebied. Op natuurlijke wijze komt de boom alleen voor in het zuiden van Spanje, in bergachtige streken van de provincies Málaga en Cádiz. >>Lees verder.

Cartagena, bijna Amerikaans grondgebied

Tussen 11 februari 1873 en 29 december 1874 was er in Spanje sprake van een republiek, de 'Primera República Española' genaamd. In 1868 was koningin Isabella II afgezet en gevlucht, waarna een opstand ontstond onder leiding van generaals Serrano en Prim. Twee jaar later werd de troon aangeboden aan de zoon van Victor Emanuel II van Italië, Amadeus. Die kreeg te maken met allerlei opstanden en een bevrijdingsoorlog op Cuba, waardoor hij er op 11 juni 1873 de brui aan gaf en Spanje als 'onregeerbaar' verklaarde. >>Lees verder.

De kathedraal van Madrid, in 1993 ingewijd

De Spaanse koning Filips II was degene, die in 1561 bepaalde dat zijn hof naar Madrid werd verplaatst. Daarmee kwam ook de wens om er een kathedraal te bouwen. Het grote probleem was dat de stad tot het aarstbisschop van Toledo behoorde, die zich daartegen verzette. Daarom werd de bouw van de Santa María la Real de La Almudena pas werkelijkheid op 4 april 1883, toen koning Alfons XII de eerste steen legde. >>Lees verder.

Almagro, langs de route van Don Quichot

De naam 'La Mancha' komt de meesten misschien slechts bekend voor als zijnde het decor van de avonturen van Don Quichot, de grote anti-held uit het beroemde boek van de Spaanse Renaissance-schrijver Miguel Cervantes. Het gaat hier echter om een bestaande streek in de uiterste binnenlanden van Spanje, heden een deel uitmakend van de regio Castilla-La Mancha, en waar vooral witte molens het dorre, vrij vlakke landschap accentueren. >>Lees verder.

Girona, juweeltje in de schaduw van Barcelona

Barcelona is na de Olympische spelen in 1992 uitgegroeid tot een van de populairste toeristische bestemmingen in Europa. Hierdoor is een andere Catalaanse stad, Girona, in de schaduw komen te staan. En dat terwijl het minstens een zo'n goede toeristenbestemming is, want het heeft enorm veel te bieden. Bovendien wordt het bij een jaarlijkse enquete onder Spanjaarden steevast verkozen als beste plaats om er te wonen. >>Lees verder.

Dieren in Spanje: de lammergier

Volgens een legende kwam de Griekse toneelschrijver Aeschylus (525/524 v.C.–456/455 v.C.) aan zijn einde doordat uit de lucht een schildpad op hem werd gegooid door een lammergier. Deze dacht dat zijn kale hoofd een rots was waarop hij zijn prooi kon breken. Typisch van deze vogel is nl. dat hij zijn voedsel -meestal grote stukken of beenderen- van een grote hoogte laat neervallen zodat het in kleinere stukken openbreekt. Zijn Spaanse naam 'quebrantahuesos' (beenbrekers) verwijst hiernaar. >>Lees verder.

Atocha, het oudste station van Madrid

Het station Atocha werd op 9 februari 1851 geopend onder de naam 'Embarcadero de Atocha' of 'Estación de Mediodía'. Hiermee is het het oudste station van de hoofdstad, al diende het aanvankelijk slechts als standplaats voor een treintje, die de koninklijke familie van hun paleis in Madrid naar dat in Aranjuez zou brengen. Door een brand in 1864 werd het echter grotendeels verwoest, waarna het in 1892 onder leiding van de architect Alberto de Palacio Elissagne zou worden uitgebreid en geschikt gemaakt voor andere bestemmingen. >>Lees verder.

Spanje, 's werelds grootste olijvenproducent

De olijf, de vrucht van de olijfboom (Olea europaea), is traditioneel één van de belangrijkste landbouwproducten, die rond de Middelandse Zee geteelt wordt. Het werd ongeveer 6.000 jaar geleden vanuit Armenië verspreid naar Palestina en Syrië, en vandaaruit in het laatste millenium v. C. naar Griekenland, Italië en andere mediterrane landen. Tegenwoordig worden olijven ook in andere delen van de wereld geproduceerd, zoals in Australië, het zuiden van de Verenigde Staten, Argentinië, Mexico en China. Maar Spanje staat onbedreigd op nummer 1. >>Lees verder.

De 'Funicular' en 'Telefèric' van Monjuïch

De 'Funicular' van Montjuïc werd aangelegd vanwege de wereldtentoonstelling, die in 1929 in Barcelona werd gehouden. Ze werd een jaar eerder officiëel geopend. Deze kabelspoorweg werd in 1992 gemoderniseerd om te voldoen aan behoeftes in het kader van de Olympische zomerspelen van hetzelfde jaar. Op Monjuïc liggen nl. het stadion Estadi Olímpic Lluís Companys en enkele andere sportfaciliteiten. >>Lees verder.

Museo Thyssen-Bornemisza, de grootste privé-collectie ooit

Het Museum Thyssen-Bornemisza te Madrid begon als privé-collectie van de eerste baron Heinrich Thyssen-Bornemisza (1875-1947). Door de beurskracht in 1929 kwamen veel kunstwerken tegen lage prijzen bij veilingen terecht, wist deze redelijk goedkoop en snel een grote collectie aan te leggen. Een jaar later wist hij al tijdens een tentoontstelling in München maar liefst 400 werken te tonen, met o.a werken van Aalbrecht Dürer, Jan van Eyck en Caravaggio. Dankzij de Spaanse echtgenote van zijn zoon kwam de collectie in 1992 naar Madrid en kreeg het in het 'Palacio de Villahermosa' haar bestemming. >>Lees verder.

De overweldigende gastronomie van Asturias

Het 'Principado de Asturias' (Prinsdom van Asturië), in het noorden van Spanje, heeft een zeer interessante gastronomie. Vooral de 'cabrales', een blauwe kaas, de 'sidra asturiana', appelcider, en de 'fabes', boterzachte witte bonen, zijn in heel Spanje zeer gewaardeerde produkten. Wijnen uit Asturias zijn wat minder bekend en komen hoofdzakelijk voor in het zuiden van de regio, samengebracht in de beschermde oorsprongsnaam 'D.O. Cangas'. >>Lees verder.

Op de rots van Gibraltar: de berberaap


Men vermoedt dat het de Moren waren, die vanuit Noord-Afrika de apen, die nu op de rots van Gibraltar zitten, naar Spanje hebben gebracht -misschien aanvankelijk als huisdier. Maar het kan ook mogelijk zijn dat ze, ook al worden ze 'berberaap' genoemd, gewoon overgebleven zijn van de aap, die ooit in oude tijden over Europa verspreid moet zijn geweest. >>Lees verder.

Monjuïch, de Olympus van Barcelona

In het zuidwesten van Barcelona, tussen Plaça d'Espanya en de haven, ligt de berg Montjuïc. Het is één van de longen van de stad. Zijn naam kan komen van het Catalaans en betekenen 'Jodenberg', of van het Latijnse 'Mons Jovis', oftewel 'berg van Jupiter'. >>Lees verder.

Vikingen in Spanje

Eind achtste eeuw kregen germaanse volkeren in Scandinavië steeds meer last van tekorten aan land en voedsel. Dit had deels te maken met bevolkingsgroei en anderszijds met een traditie, waarbij de oudste zoon binnen een gezin alle bezit van zijn ouders erfde en de jongere kinderen gedwongen werden hun heil elders te zoeken. Dat deden ze aanvankelijk door rooftochten te maken naar het oosten van Europa, waar het Byzantijnse rijk lag. Maar al gauw zou ook West-Europa en uiteindelijk ook het toen nog overwegend Moorse Spanje een doel worden. >>Lees verder.

De Goytisolos, een literaire familie

Het komt zelden voor dat in één gezin, waarvan de ouders zelf geen aspiraties daarin vertoonden, alle zonen een literaire roeping krijgen. Maar nog zeldzamer is dat ze ook nog allen erkenning krijgen van critici en lezers, en belangrijke letterkundige prijzen in de wacht slepen. Dit gebeurde met de gebroeders Goytisolo. José Agustín, Juan en Luis. De eerste als dichter, behorende tot de zg. 'Generación 50', de tweede als veelschrijver van vernieuwende romans en vooral met een haast onnoembaar aantal essays op zijn naam, en de derde als auteur van een tetralogie, die wordt beschouwd als een absoluut meesterwerk. >>Lees verder.

Codex Calixtinus, het boek der pelgrims

Tijdens diens Pontificaat, tussen 1100 en 1140, gaf de Bisschop en later de allereerste Aartsbisschop van Santiago, Diego II Gelmirez, de opdracht om een aantal manuscripten met thema’s en verhalen rondom de Weg van Santiago en de Apostel Jacobus (Santiago) ten dienste te stellen van de pelgrims, die jaarlijks in grote getalen Santiago de Compostela kwamen bezoeken. Uit dit initiatief ontstond eerst 'Historia compostelana', waar de Codex Calixtinus zijn oorsprong in vindt. >>Lees verder.

De Metro van Madrid

Wie nieuw is in Madrid en gebruik maakt van de metro van de stad zal verbaasd zijn wanneer hij/zij ontdekt dat de wagons van de rechterkant de stations binnenrijden en dus aan de linkerkant rijden, daar waar in het hele land het verkeer rechts van de weg gaat. Waarom zou dat zijn? Om daar achter te komen moeten we terug naar 17 oktober 1919. >>Lees verder.

Sobrasada, 'smeerbare' chorizo uit de Balearen

'Sobrasada' is een soort chorizo, meestal in kort gedroogde staat en daardoor vaak smeerbaar, die oorspronkelijk van het archipel de Balearen komt. Net als bij de chorizo van het vasteland komt het voort uit de noodzaak om het vlees van een geslacht varken voor langere periodes te bewaren. Daartoe werd eerst gebruik gemaakt van zout; later -na de ontdekking van Amerika- werden paprikapoeder en andere specerijen toegevoegd. Die geven het product zijn typische smaak. >>Lees verder.

'Gitanos', vervolgd, gediscrimineerd en bewonderd

In deze tijd van migraties, en ten gevolge daarvan gevoelens van nationalisme en onverdraagzaamheid, is het goed om eens terug te kijken naar het verleden: hoe niet alleen overal in Europa de Joden werden vervolgd, maar ook veel andere volkeren -met een andere cultuur en in een minderheid vormend- zijn behandeld. Eén van die volkeren zijn de 'Roma', ons beter bekend als zigeuners. In Spanje noemen ze zichzelf 'gitanos'. >>Lees verder.

'Fundació Joan Miró', vervulling van een wens van de kunstenaar

De wens om zijn werk toegankelijk te maken voor een groter publiek was al veel eerder bij de Catalaanse kunstenaar Joan Miró opgekomen. In 1972 zou die in vervulling komen toen de architect Josep Lluis Sert de opdracht kreeg voor de bouw van een residentie. Sert was een oude vriend van Miró en had ook het in 1956 gebouwde atelier van Miró op zijn curriculum staan. >>Lees verder.